Prins Bernhard – verzetsheld of nazi vriend?
Prins Bernhard is voor veel Nederlanders een symbool van hoop en verzet tijdens de
Tweede Wereldoorlog, maar in hoeverre klopt dit geromantiseerde beeld van hem ?
Om hier antwoord op te kunnen geven moeten we de gebeurtenissen en de
belastende feiten met betrekking tot zijn nazi verleden, die angstvallig geheim
gehouden zijn voor het grote publiek, onder de loep nemen.
Verzetsverleden Bernhard:
Nadat hij op 12 mei 1940 naar Engeland gevlucht was, begon hij met het organiseren van de
Nederlanders die vanuit bezet Nederland naar Engeland waren ontsnapt om actief deel te
nemen aan de oorlog tegen Nazi-Duitsland. Hij zorgde ervoor dat er in 1942 een Nederlands
luchtmacht-squadron werd opgericht, haalde zijn vliegbrevet, en stond bovendien aan de
wieg van het “Regiment Stoottroepen”. In 1944 was hij driemaal bemanningslid van een
Amerikaanse bommenwerper, en maakte hij enkele vluchten als piloot van een eenpersoons-
jager. Hij werd in 1944 benoemd tot bevelhebber van de Binnenlandse Strijdkrachten en
werd daarmee de leider van het verzet, en in die hoedanigheid nam hij in Mei 1945 deel aan
de capitulatieonderhandelingen in Wageningen.
Dit zijn de voornaamste redenen waarom Bernhard wordt gezien als verzetsheld en
vanwege het feit dat er wordt beweerd dat Bernhard erin is geslaagd eenheid te scheppen
binnen het verzet…. maar dit is volgens serieuze historici een mythe. De verzetstrijders
hadden alle onderlinge twisten al achter zich gelaten en waren goed georganiseerd toen
Bernhard zich met hen ging bemoeien.
Nazi verleden Bernhard:
Bernhard van Lippe-Biesterfeld ging in 1935, op 24 jarige leeftijd, na zijn studie direct
werken bij Berlin NW7, de spionagedienst van het chemiebedrijf IG Farben[1]. Hij was lid
geworden van de SA[2] van de NSDAP en eveneens van de SS. Zijn NSDAP-lidmaatschap heeft
de prins eind 1995 echter ontkend. Hetgeen een nogal vreemde bewering is, aangezien de
SA en de SS onderdelen van de NSDAP waren. Nadat het Nederlands Instituut voor Oorlogs-
documentatie bewijs voor zijn NSDAP-lidmaatschap presenteerde, bleef hij volhouden niet
zelf lid te zijn geworden. Duidelijk is, dat de contributie tijdens zijn lidmaatschap wel
steeds en nauwgezet betaald werd.
De officiële inschrijving van Bernhard in het partijregister van de NSDAP,
drie maanden nadat Hitler aan de macht kwam. (bron: NIOD)
Hij zou, op niet geheel duidelijke wijze, steun hebben verleend aan executies van SA-mensen
door de SS in de ‘Nacht van de Lange Messen’. Hiervan getuigt de eerst naar Nederland en
later naar de Verenigde Staten uitgeweken oud-rijkskanselier Heinrich Brüning. Bovendien
is Brüning langdurig door de Gestapo vervolgd, waar Bernhard bij geholpen zou hebben. Ook
zou hij bij de Jodenboycot in Duitsland op wacht hebben gestaan in zijn SS-uniform. Een foto
in het archief van het NIOD in SS-uniform, zou zijn verdwenen, waarbij alleen het
onderschrift bewaard is gebleven.
Terwijl Bernhard en Juliana elkaar al in 1934 en '35 ontmoetten, gebeurde dat officieel pas
in februari 1936 in Oostenrijk. Toevallig. Zoals Wilhelmina ons voorliegt in haar autobiografie
'Eenzaam maar niet alleen'. Waarna beiden naar de Nazistische Olympische Spelen gingen.
Terwijl aan sportbeoefenaren werd verweten aan deze Nazipropaganda mee te doen – en
sommigen onder hen, dat dan ook hadden geweigerd.
Tijdens een galaconcert op de avond voor het huwelijk van Juliana en Bernhard wapperden
de officiële hakenkruisvlaggen en werd het Horst-Wessel-Lied (het lied van de NSDAP en de
SA) gespeeld en brachten diverse genodigden in de Koninklijke Loge de Hitlergroet,
uiteraard met toe- en instemming van koningin Wilhelmina.
Dirigent Peter van Anrooy weigerde dit lied te dirigeren en droeg het stokje over aan de
dirigent van de Koninklijke Militaire Kapel. Joodse leden van het aanwezige orkest,
verontwaardigd over de gang van zaken, verlieten voortijdig de zaal.
De Koninklijke loge tijdens het bruiloftsfeest in het Haagse gebouw van Kunst en
Wetenschappen op 5 januari 1937 tijdens het spelen van het Horst-Wessel lied. V.r.n.l.
Wilhelmina, Bernhard, Juliana en Adolf Friedrich von Mecklenburg,die de Hitlergroet
geeft(De oom van kroonprinses Juliana).
Voor het huwelijk heeft Bernhard twee persoonlijke brieven verstuurd naar Adolf Hitler om
eerherstel te vragen vanwege de campagne van de Duitse pers, die hem verweten dat hij
het erbij heeft laten zitten dat bij bepaalde incidenten de officiële rijksvlag niet zou zijn
gehesen of omlaag is getrokken, en werd ook als landverrader bestempelt. Bernhard
verzekert dat het berust op een misverstand, verder wilde hij Hitler verzekeren van zijn
steun en loyaliteit aan Duitsland.
Von Mecklenburg schreef later naar Hitler en benadrukte dat de prins alles heeft gedaan
om zijn 'Duitse vaderlandsgevoel en zijn bewondering voor de Führer van het Duitse rijk'
tot uitdrukking te brengen.
Verder is er nog de zogenaamde stadhoudersbrief die Prins Bernhard op 24 april 1942 aan
Hitler zou hebben geschreven. In die brief zou hij Hitler een voorstel hebben gedaan
waarbij Bernhard als stadhouder van Hitler in Nederland zou hebben willen optreden indien
de Duitsers, in overleg met de Engelsen, de directe bezetting van Nederland zouden opgeven.
Dat was een serieuze optie in die fase van de Tweede Wereldoorlog en in die optie zou de
eventuele actie van de prins passen.
Wat betreft de rol van de prins bij de operatie Market Garden: deze slag was een idee van
generaal Bernard Montgomery. De prins zou de operatie hebben ontraden omdat snel
oprukken van een tankdivisie van Nijmegen naar Arnhem onmogelijk zou zijn. Het
polderlandschap bood daartoe niet voldoende mogelijkheden. Ook de Amerikanen zagen
weinig heil in operatie Market Garden. De Britse veldmaarschalk zette echter door met het
bekende negatieve resultaat. Er bestaan hardnekkige geruchten, dat de plannen voor de
operatie door of via prins Bernhards hoofdkwartier door de spion Christiaan Lindemans
(alias King Kong) is verraden aan de Duitsers.
Volgens Oranjehistoricus J.G. Kikkert, die als bron de geheim agent Pieter Brijnen van
Houten opvoert, bezocht Bernhard zelfs in 1943 Argentinië waar hij te gast was op het
landgoed van een zekere Juan Zorreguieta, de opa van Maxima.
Argentinië was in de Tweede Wereldoorlog en daarna onder het bewind van Juan en Eva
Perón een vriend van nazi-Duitsland. Perón en zijn vrouw zouden samen met Argentijnen
van Duitse afstamming na 1945 zorgen voor een veilige thuishaven in Argentinië voor de
vele Duitse en andere Europese nazi's.
Vlak nadat de nazi’s verslagen waren en Bernhard onderscheiden werd voor zijn oorlogs-
verdiensten, was de prins weer betrokken bij een ander schandaal, namelijk ODESSA
(Organisation Der Ehemaligen SS-Angehörigen) en de zogenaamde rat lines. Deze
geheimzinnige SS-organisatie was ondermeer belast met de taak om oud-nazi’s na de WOII
naar Zuid-Amerika te smokkelen. Via de rat lines werden veel nazi-kopstukken naar onder
meer Argentinië gesmokkeld per boot en vliegtuig, waar de junta van Juan Perón de nazi’s
goed gezind was en welkom heette. Ook landen als Egypte en Syrië ontvingen nazi’s via de
rat lines. Nazi-hoogvliegers als Heinrich Müller, Jozef Mengele, Klaus Barbie en Adolf Eichmann
verdwenen naar Zuid-Amerika, waarbij de laatste weer door de Mossad werd ontvoerd om in
Israël terecht te staan. Hoewel er veel mysterie rondom ODESSA bestaat en er zelfs twijfels
zijn of het daadwerkelijk als “organisatie” bestond, was het gelijktijdige Operation
Paperclip minder geheimzinnig; daar werden nazi-wetenschappers, zoals Wernher von
Braun, zonder blikken of blozen naar de Verenigde Staten gebracht om het tot de machtigste
nazi natie ter wereld te maken.
"We wisten wat we deden. Het was absoluut noodzakelijk dat we gebruik maakten van elke
klootzak zolang hij een anticommunist was". – Harry Rositzke, CIA- Ruslandexpert
In deze rat lines speelde de KLM een sleutelrol als het ging om het vervoeren van de nazi-
kopstukken en Bernhard was ook weer flink gelieerd aan de KLM destijds, als ook Hoogovens
en Fokker. Bernhard was na de oorlog namelijk commissaris bij de KLM en had dus ook
wetenschap moeten hebben van de nazi-vluchten. Er zijn zelfs geruchten dat hij zelf een
keer aan de stuurknuppel van een vliegtuig gezeten zou hebben om een persoonlijke nazi-
vriend over te vliegen. Bernhard was tijdens en na de oorlog veel in Zuid-Amerika te vinden,
vooral in officiële hoedanigheid om bijvoorbeeld contracten binnen te halen voor onder
meer NV Werkspoor. Ook daar zou hij kwistig hebben rondgestrooid met smeergelden om
de opdrachten binnen te halen.
Een ander interessant feit is dat de vrouw met wie prins Bernhard in 1952 een buiten-
echtelijk kind kreeg, de dochter is van Wernher von Braun (een belangrijke
raketwetenschapper in nazi Duitsland en werkte na de oorlog o.a. bij het Amerikaanse
leger en NASA) en Hanna Reitsch (een bekende nazi testpilote).
Bewijst dit alles dat prins Bernhard een doorgewinterde nazi was?
Daarover zullen de meningen verdeeld zijn, maar door de bovengenoemde feiten valt niet
meer te ontkennen dat prins Bernhard een nazi vriend was…, machtsgeil, geen respect had
voor zijn medemens en over lijken ging voor persoonlijk gewin.
Laat één ding duidelijk zijn, prins Bernhard is geen verzetsheld, hij is een schande voor
het Nederlandse Volk!
[1] IG Farben werkte nauw samen met de NSDAP, Hitlers politieke partij. Zo werd bijvoorbeeld
het gif Zyklon B geproduceerd, dat de nazi's gebruikten om op grote schaal Joden en
politieke tegenstanders uit de weg te ruimen.
[2] De Sturmabteilung (ook wel SA of Bruinhemden genoemd) was een door Adolf Hitler in 1921
opgerichte beschermingsdienst met in eerste instantie de taak om partijvergaderingen van de
NSDAP te beschermen tegen politieke tegenstanders en met als neventaak het intimideren van
politieke tegenstanders.
De SA waren oorspronkelijk niets anders dan een knokploeg, die de partijbijeenkomsten moesten
beschermen tegen socialisten en communisten.
.jpg){kind=link}
